بتن پرداختی

 

بتن پرداختی تکنیک جدیدی است برای تغییر سطوح دال های بتنی جدید یا قدیمی به کفی جذاب، پایدار، نهایی و آماده استفاده می شود.

بتن یکی از پرکاربردترین مصالحی است که در ساخت و ساز استفاده می شود .

با این که از مواد سخته به وجود می آید ولی اغلب مستعد خرابی با نفوذ آب و ترکیبات شیمیایی می شود..

شرکت رتروپلیت پیشگام این روش از سال ۱۹۹۰ می باشد.

این شرکت از بتن های ساییده شده، جلایافته و سخت کننده های شیمیایی یا همان متراکم کننده ها استفاده می کند.

از تکنولوژی اروپایی سایش و جلادهی سنگی ،

عوامل متراکم کننده بتن

در این روش :

۱- یک چرخ سابنده ، پشت الماس، متحرک، بین ۱/۱۶ تا ۱/۴ اینچ از سطوح دال بتنی را از بین می برد.

۲- با استفاده ی مکرر از ساینده های سنگی و چرخ های جلادهنده، یک جلای عالی در سطح به وجود می آورد.

در طی این فرآیند، سیلیکات سدیم که نوعی جذب کننده به حساب می آید، به کار برده می شود.

این ماده در یک واکنش شیمیایی با هیدروکسید کلسیم در بتن به فرم سیلیکلات کلسیم هیدراته متبلور شده بدون ملات بتن مبدل می گردد.

در نتیجه سطح بتن بسیار پایدار بوده و به راحتی نگهداری شده،

همچنین بدون انتشار سطح شفاف و منعکس کننده ی بسیار خوبی به وجود آمده که قادر به کاهش تجهیزات نورپردازی می باشد

و می تواند در استفاده از نور روز کمک شایانی کند.

به این ترتیب با ایجاد یک سطح پرداخت شده در کف بتنی باعث:

کاهش استفاده از پی، کف طبقات و پانل های پیش ساخته ی خارجی تا بناهای آبی و زیر بناهای شهری می شود.

این تاثیرات مخرب را می توان با استفاده از فن آوری ضد آب نمودن کریستالی دور نمود.

که پایایی و دوام ساختار بتنی را بهبود بخشید و با این وسیله هزینه های نگهداری در دراز مدت را کاهش داد.

طبیعت بتن پرداختی

ماده ی اصلی پر کننده در یک ترکیب بتنی دانه های سنگی می باشد

که ماده ی چسباننده ی حاصل از ترکیب آب و سیمان، آن ها را به یکدیگر اتصال می دهد.

زمانی که اجزای سیمان با آب ترکیب می شوند و سیلیکات کلسیم هیدراته تشکیل شده، که این ترکیب نظیر یک توده یصلب، سخت می گردد.

بتن یک ترکیب آبی بوده و برای ساخت این ترکیب پیوسته و یکپارچه از آبی بیشتر از مقدار لازم برای هیدراتاسیون سیمان استفاده می شود.

این آب اضافی که برای روانی بتن استفاده می گردد از منافذ و شیارهای نازک بتن بیرون می آید.

با وجود این که بتن در ظاهر یک جسم صلب و سخت شده می باشد، اما یک جسم متخلخل و نفوذ پذیر می باشد.

تقلیل دهنده های آب و فوق روان کننده ها به منظور کاهش مقدار آب در مخلوط بتن و افزایش کارایی آن به کار می روند.

با این وجود منافذ، سوراخ ها و مسیرهای نفوذی در بتن سالم، باقی مانده و می تواند آب و مواد شیمیایی مهاجم را به عناصر سازه ای انتقال دهد

و باعث پوسیدن فولاد مسلح کننده و تخریب بتن می شوند، که با این وجود سازه به خطر می افتد.

خاصیت نفوذ پذیری بتن پرداختی

بتن بهترین نمونه برای توصیف یک ماده ی نفوذ پذیر می باشد

 تخلخل مقدار منافذ و سوراخ های داخل بتن بوده، که با درصدی از مجموع حجم ماده نشان داده می شود.

نفوذ پذیری نیز بیانی از چگونگی ارتباط میان منافذ است.

این خاصیت ها به کمک یکدیگر اجازه ی تشکیل مسیری برای انتقال آب به درون ماده را همراه با ایجاد شکافی که هنگام انقباض به وجود می آید، می دهد.

نفوذ پذیری آب در یک ترکیب بتنی شاخص خوبی برای سنجش کیفیت کارآیی بتن می باشد.

ضریب دادرسی کم نشان دهنده ی غیر قابل قبول بودن و کیفیتی بالا برای مصالح است.

با این که یک بتن با نفوذ پذیری کم مقاوم می باشد،
اما ممکن است هنوز نیاز به ضد آب نمودن برای جلوگیری از نشت میان شکاف ها وجود داشته باشد.

نفوذپذیری مدت زمان انتشار از منافذ، توانایی عبور آب در فشار بتن منافذ ماده می باشد.

نفوذ پذیری با یک مقدار مشخص نظیر ضریب نفوذ پذیری توضیح داده می شود و به ضریب دادرسی باز می گردد.

با وجود دانسیته(تراکم) معلوم آن، بتن یک ماده ی نفوذپذیر و متخلخل بوده است

که می تواند با جذب آب و برخورد با مواد شیمیایی نظیر: دی اکسید کربن، کلرایدها، سولفات ها و دیگر ترکیبات آن ها به سرعت از بین برود.

اما راه دیگری نیز وجود دارد که هر آبی می تواند به عمق بتن نفوذ پیدا کند.

جریان بخار و رطوبت ناشی از آن

آب هم چنان در قالب بخار همانند رطوبت نسبی انتقال می یابد رطوبت نسبی همان آب موجود در هوا به صورت یک گاز محلول می باشد.

زمانی که دمای بخار آب بالا می رود، آب زیاد آن فشار بخار ایجاد می کند. آب به صورت بخار نیز به میان بتن انتقال می یابد.

مسیر جریان از فشار بخار زیاد، به فشار بخار کم با یک فرآیند انتشار می یابد.

مسیر انتشار بسیار متکی بر شرایط محیطی بوده است

و جریان انتشار بخار، زمانی که اجرای ضد آب نمودن در مکان هایی که فشار بخار آب موجود به صورت غیر یکنواخت می باشد، بحرانی می باشد.

چند نمونه از این موارد شامل موارد زیر می باشد:

  1. استفاده از کف با قابلیت نفوذپذیری کم در مقابل بخار روی یک دال شیب دار در محل های زیر سطحی در برخورد
    با رطوبت بالا ممکن است باعث لایه لایه شدن کف شود.
  2. استفاده از پوسته ای که در مقابل بخار بسیار کم، نفوذ ناپذیر است
    مانند یک پوشش حرکتی روی یک بتن مرطوب (جز این که پوشش رویی خشک باشد)
    در یک روز گرم، در اثر فشار بخار، فشار موجود افزایش یافته و باعث طلبه شدن یا تاول زدن بتن می گردد.

  3. یک بتونه یا پوشش کم نفوذ در برابر بخار نباید روی سطح داخلی یک بنا یا سازه قرار بگیرد.
    فشار بخار یا فشار آب برای خراب نمودن و یا طبله شدن اندود عمل خواهد کرد.
  4. به کار بردن یک اندود یا بتونه برای دیوار های خارجی یک مبنا ممکن است
    در صورت کافی نفوذ پذیر نبودن بتونه در مقابل بخار، رطوبت را به داخل دیوارها انتقال دهد.

بعضی از انواع پوشش ها و افزودنی های کاهنده ی آب در بتن حرکت بخار آب را به طور قابل ملاحظه ای اصلاح نموده

و بدین صورت اجازه می دهند از آن ها در قسمت داخلی استفاده گردد.

مثال های اولیه ی پوشش های ضد آب سیمانی و مواد افزودنی تقلیل دهنده ی نفوذ آب می باشند.

بتن پرداختی

چگونگی عملکرد فن آوری ضد آب نمودن کریستالی

  • فن آوری کریستالی
  • دوام و کارایی ساختار بتن را بهبود بخشیده،
  • هزینه های نگهداری آن را پایین آورده
  • با محافظت نمودن بتن در مقابل تاثیرات مواد شیمیایی مهاجم، طول عمر آن را افزایش می دهد.

این کیفیت با کارایی بالا فن آوری کریستالی را شامل می شود.

زمانی که، فن آوری کریستالی در بتن استفاده می شود، ضد آب نمودن و دوام بتن :

  • با پر نمودن و مسدود ساختن منافذ
  • شیارهای مویین،
  • شکاف های بسیار ریز 
  • دیگر سوراخ ها به وسیله ی یک فرم کریستالی بسیار مقاوم حل نشدنی، اصلاح می شود.

این ضد آب بودن بر پایه ی دو واکنش ساده ی شیمیایی و فیزیکی اتفاق می افتد.

این ساختار کریستالی فقط در مکان های مرطوب به وجود آمده

و بدین ترتیب در منافذ و شیار های مویین و ترک های ناشی از جمع شدگی بتن شکل خواهد گرفت.

هر جایی نشت آب صورت گیرد ضد آب کریستالی با پر نمودن منافذ، سوراخ ها و شکاف ها ایجاد خواهد کرد.

بتن ماده ای شیمیایی بوده و زمانی که، ذرات سیمان هیدراته می شوند،

واکنش بین آب و سیمان باعث می شود بتن شروع به گیرش کند.

همچنین واکنش شیمیایی کریستالی در حضور رطوبت قرار می گیرند،

واکنش شیمیایی اتفاق می افتد، محصول نهایی این واکنش ساختار کریستالی غیرقابل حلی می باشد.

انتشار شیمیایی

زمانی که ضد آب کریستالی در سطوح یک پوشش یا همانند عملکرد پاشش خشک روی دال بتنی تازه به کار گرفته می شود،

فرآیندی به نام انتشار شیمیایی رخ می دهد.

طبق نظریه ی انتشار، محلول با دانسیته ی بالا میان محلولی با دانسیته پایین جا خواهد گرفت تا این دو متعادل گرددند.

بنابراین زمانی که بتن قبل از اجرای ضد آب نمودن کریستالی با آب اشباع می گردد،

یک محلول با دانسیته ی شیمیایی کم به کار برده شده است

و زمانی که ضد آب کریستالی در بتن به کار گرفته شود، محلولی با دانسیته ی شیمیایی بالا روی سطح آن ایجاد می شود

که فرآیند انتشار شیمیایی را راه اندازی می کند،

ضد آب کریستالی با جابجا شدن میان محلول با دانسیته پایین به تعادل می رسد.

مواد شیمیایی ضد آب کریستالی میان بتن پخش شده و در دسترس اجزای سیمان هیدراته قرار گرفته و اجازه می دهد

واکنشی اتفاق افتاده، یک ساختار کریستالی شکل گیرد و همانند ماده ی شیمیایی ادامه می یابد

تا میان آب پخش شده، این رشد کریستالی، پشت مواد شیمیایی مهاجم شکل خواهد گرفت.

واکنش تا جایی که ترکیب شیمیایی کریستالی آب را تمام نموده و یا آن را از بتن خالی کند، ادامه می یابد.

انتشار شیمیایی ترکیب به وجود آمده را در حدود ۱۲ اینچ به داخل بتن انتقال می دهد.

چنانچه آب فقط ۲ اینچ در عمق بتن جذب شده باشد،

ماده شیمیایی کریستالی فقط ۲ اینچ پیشرفت خواهد نمود و سپس خواهد ایستاد.

در صورت ورود مجدد آب به بتن چند نقطه ی دیگر در آینده، با واکنش شیمیایی مواد، قابلیت پیشروی تا ۱۰ اینچ دیگر وجود دارد.

به جای کاهش تخلخل بتن

همانند تقلیل دهنده های آب، روان کننده ها، ماده کریستالی، مواد پر کننده و مسدود کننده ی سوراخ ها را در بتن

به منظور ایجاد یک بخش بی عیب و پایدار از سازه، به کار می گیرد.

فرم کریستالی در داخل بتن وجود داشته و به صورت نمایان در سطح آن نبوده

و نمی تواند بتن را سوراخ و یا به صورت های دیگرینظیر انود ها و یا سطوح پوششی آن را خراب کند.

ضد آب کریستالی در برابر مواد شیمیایی با (PH) بین ۳ تا ۱۱ در برخوردهای ثابت و ۲ تا ۱۲ در برخوردهای متناوب بسیار مقاوم می باشد.

این ماده دمای بین منفی ۲۵ درجه ی فارنهایت و منفی ۳۲ درجه ی سانتیگراد و ۲۶۵ درجه ی فارنهایت ۱۳۰ درجه ی سانتی گراد

را در یک حالت ثابت تحمل می کند.

رطوبت، نور ماورا بنفش و میزان اکسیژن هیچ گونه اثری بر روی توانایی عملکرد محصول ندارند.

ضد آب کریستالی محافظت در مقابل عوامل و پدیده های زیر را ایجاد می کند:

مانعی برای تاثیرات (NO2,SO2,CO2,CO) گازهای خورنده و نیز کربناته شدن می باشد. کربناته شدن فرآیندی است

که گازهای خارجی پدیده ی خوردگی را در لایه های بتن ایجاد می کنند.

آزمایش کربناتی نشان می دهد که افزایش شکل کریستالی جریان گازهای داخل بتن را کاهش می دهد.

کربناتاسیون

  • حالت قلیایی خمیر سیمان هیدراته شده را خنثی کرده
  •  محافظت آرماتورها در مقابل خوردگی را از بین می برد.

محافظت نمودن از بتن در مقابل واکنش توده های قلیایی

با رد نمودن آب به فرآیند آن ها واکنش توده ها، انتشار گسترده ی یون کلراید نشان می دهد

که ساختار بتنی که با ضد آب کریستالی محافظت شده، از انتشار کلرایدها جلوگیری می کند.

  • این ساختار از فولادهای تقویت بتن حفاظت نموده
  •  از خرابی های ناشی از اکسیداسیون و انبساط آرماتورها پیش گیری می کند.

بسیاری از روش های سنتی حفاظت بتن مانند اندودها و دیگر پوشش ها، ممکن است در دراز مدت خراب شوند.

در صورتی که فناوری کریستالی منافذ ناشی از فرآیند خودگیری و عمل آوری بتن را بسته و مقاوم می کند.

انواع بناها و کاربرد مناسب فن آوری کریستالی

فن آوری حفاظت و ضد آب نمودن کریستالی در دو شکل پودر و مایع وجود دارد

 دارای سه روش به کار گیری به شرح زیر می باشد:

  1. ترکیب مستقیم با مقدار بتن در کارگاه مانند یک افزودنی پاشیدن یا یک پودر خشک
  2. استفاده بر روی یک ساختار موجود به عنوان نمونه یک دیوار سازه ای با یک دال کف
  3. کاربرد سبز یا بدون رطوبت ماده ی خشک روی سطح بتن

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *