با رشد روزافزون مصرف انرژی و افزایش نیاز به کاهش اتلاف انرژی و همچنین سازههای مقاوم در برابر زلزله، آتشسوزی و شرایط محیطی سخت، سیستم ICF به عنوان یک جایگزین مدرن و بهینه برای روشهای سنتی در بسیاری از کشورها معرفی شده است. در ایران نیز این فناوری در حال گسترش است. در این مقاله به بررسی جامع قالب عایق ماندگار، انواع آن، مزایا و عملکرد سازه ای ICF میپردازیم و روش اجرا و کاربردها و معایب این سیستم را به تفصیل شرح میدهیم. تا پایان مقاله با ما همراه باشید.
فهرست محتوا
قالب عایق ماندگار چیست؟
سیستم قالب عایق ماندگار (ICF) (به انگلیسی: Insulated Concrete Formwork) نوعی قالببندی دائمی است که برای ساخت دیوارهای باربر یا غیر باربر مورد استفاده قرار میگیرد. این قالب بتن پس از بتنریزی و پایان اجرای سازه، در محل باقی میمانند و نقش عایق حرارتی و صوتی را ایفا میکنند.
هدف اصلی استفاده از این سیستم، افزایش بهرهوری، کاهش اتلاف انرژی و تسریع فرآیند ساختوساز است. سیستم ICF از پانلهای پلیاستایرن منبسط شده (EPS) تشکیل میشود. هر قالب شامل دو لایه موازی از فوم پلیاستایرن است که با فاصلهای مشخص از یکدیگر قرار گرفته و توسط تسمههایی از جنس پلاستیک یا فولاد به یکدیگر متصل میشوند.
اگرچه در اغلب موارد از EPS برای ساخت این قالبها استفاده میشود، گاهی نیز از موادی مانند پلییورتان، کامپوزیتهای پلیاستایرن، یا سایر مواد پلاستیکی سبک بهره گرفته میشود. قالب عایق ماندگار پس از بتنریزی، در سازه باقی مانده و در مرحله نازککاری با مصالحی مانند گچ یا پوششهای محافظ پوشیده میشوند.
در ابتدا، ICF تنها برای اجرای دیوارهای فونداسیون مورد استفاده قرار میگرفت؛ اما بهمرور زمان، با توجه به مزایا و قابلیتهای این سیستم، استفاده از آن در دیوارهای طبقات فوقانی نیز رواج یافت و امروزه به عنوان یک گزینهی جدی در سیستم قالب بندی ساختوساز نوین شناخته میشود.
اجزا سیستم ICF
اجزای مختلف قالب عایق ماندگار شامل موارد زیر است:
پانلهای عایق قالب: این صفحات، وظیفه شکلدهی به دیوار بتنی را بر عهده دارند و از پلیاستایرن منبسطشده (EPS) ساخته میشوند. این پانلها علاوه بر نقش قالب، عملکردی عایق نیز دارند و بهطور مؤثر در عایقکاری حرارتی و صوتی سازه مشارکت میکنند. هر قالب معمولاً شامل دو لایه از این پانلها است که در دو طرف دیوار قرار میگیرند. در برخی پروژهها، به جای فوم پلیاستایرن از پلییورتان یا کامپوزیتهای سبک استفاده میشود. انتخاب جنس مناسب بسته به شرایط آبوهوایی، بودجه و نیازها و الزامات فنی پروژه انجام میشود.
رابطهای اتصالدهنده: این اجزا وظیفه دارند دو پانل را در فاصله مشخص و ثابت از یکدیگر نگه دارند و در برابر فشار جانبی ناشی از بتنریزی مقاومت کنند. این رابطها معمولاً از جنس پلاستیک مقاوم، فولاد گالوانیزه یا کامپوزیت ساخته میشوند.
هسته بتنی: فضای بین دو پانل با بتن پر میشود و برای افزایش مقاومت، در این قسمت از میلگردهای افقی و عمودی استفاده میشود. این هسته بتن مسلح، بارهای ثقلی و جانبی را تحمل کرده و عامل اصلی مقاومت دیوار در برابر زلزله، باد و سایر نیروهای وارده است
اجزای اتصال به سایر اجزای سازه: برای اتصال قالب عایق ماندگار به سایر اعضای سازهای مانند فونداسیون، تیر، سقف و ستونها، از ابزارهایی مانند پروفیلهای فلزی، بستها، یا صفحات اتصالدهنده استفاده میشود. این اجزا به انتقال صحیح نیروها و پایداری سازه کمک میکنند.
انواع قالب عایق ماندگار
قالبهای عایق ماندگار (ICF) بر اساس چند معیار مختلف قابل دستهبندی هستند. در این بخش، به دو مورد از رایجترین و کاربردیترین دستهبندیها میپردازیم.
یکی از این دستهبندیها بر اساس شکل و فرم نهایی هسته بتنی است. در این دستهبندی، قالبها با توجه به نحوه قرارگیری و جریان بتنریزی، به انواع زیر تقسیم میشوند:
قالب عایق ماندگار تخت (Flat Wall ICF)
این نوع، متداولترین سیستم ICF است که در آن بتن بهصورت یکنواخت و با ضخامت ثابت در سراسر دیوار ریخته میشود و در نهایت، یک هسته بتنی مسلح پیوسته و یکنواخت ایجاد میشود. قالب تخت عایق ماندگار، از لحاظ عملکرد، بسیار مشابه دیوارهای بتنی سنتی است، با این تفاوت که در دو طرف آن، پانلهای عایق پلیاستایرن (EPS) قرار دارد. این سیستم به دلیل مقاومت بالا و توزیع یکنواخت نیروها، برای استفاده در مناطق زلزلهخیز یا شرایط آبوهوایی سخت مناسبتر از سایر انواع قالب ICF است
قالب عایق ماندگار شبکهای (Grid Wall ICF)
در این دسته، بتن فقط در مسیرهایی خاص ریخته میشود و بقیهی فضای دیوار با عایق باقی میماند. این سیستم خود شامل دو نوع زیر است:
قالب شبکه ای بدون حفره
در این سیستم، بتن به صورت شبکهای در قالب جریان مییابد و در قالب تیرها و ستونهای عمودی و افقی در دیوار توزیع میشود.ضخامت دیوار در قسمتهای مختلف متفاوت است و هستهی بتنی بهصورت شبکهای است نه یکنواخت. این شبکه پیوسته و بدون حفره است. همچنین این نوع قالب عایق ماندگار باعث بهینه شدن مقطع بتنی و کاهش مصرف بتن می شود.
شبکه ای حفره دار
در این نوع قالب عایق ماندگار، بتن فقط در ستونها و تیرها ریخته میشود و فضاهای بین آنها بهطور کامل با عایق پر میشوند. قالب شبکه ای حفره دار برای سازههایی مناسب است که نیاز به کاهش وزن کلی دیوار دارند. البته اجرای این سیستم نسبت به انواع دیگر پیچیدهتر بوده و به دقت بیشتری در بتنریزی و قالببندی نیاز دارد.
همچنین، قالبهای عایق ماندگار از نظر شکل ظاهری پانلها نیز به چند نوع تقسیم میشوند که هرکدام ویژگیها و کاربردهای خاص خود را دارند که شامل انواع زیر است:
قالب عایق ماندگار بلوکی
در این نوع، پانلهای قالب از قطعات مجزا با شکل بلوکمانند تشکیل شدهاند و این بلوکها بهگونهای طراحی شدهاند که دارای برآمدگیها و فرورفتگیهایی در لبههای خود هستند و بهصورت نر و مادگی در یکدیگر قفل (چفت و بست) میشوند. ابعاد استاندارد این قالبها معمولاً در حدود ۳۰ × ۱۲۰ سانتیمتر است و با کنار هم قرار دادن آنها، دیوار پیوستهای تشکیل میشود.
این نوع قالب به دلیل سهولت در حمل، نصب و قابلیت تطبیق بالا در محل، یکی از متداولترین روشهای اجرا در پروژههای مسکونی و کوچکمقیاس محسوب میشود.
قالب عایق ماندگار نواری
در این سیستم که نسبت به انواع بلوکـی و پانلی کاربرد محدودتری دارد، از پانلهای باریک و کشیدهای استفاده میشود که بهصورت عمودی یا افقی در کنار یکدیگر قرار میگیرند. به دلیل شکل باریک و نصب نقطهای، این نوع بیشتر در پروژههای خاص یا برای دیوارهایی با الزامات معماری ویژه به کار میرود و معمولاً از نظر سرعت و سهولت اجرا، نسبت به سیستمهای پانلی یا بلوکی در درجه پایینتری قرار دارد.
قالب عایق ماندگار پانلی
در این نوع، قالبها به شکل پانلهای بزرگتر و صفحهای طراحی میشوند که معمولاً برای ساخت دیوارهای باربر، غیرسازهای یا سازهای مناسب هستند. ابعاد بزرگتر این پانلها امکان نصب سریعتر و اجرای مؤثرتر را فراهم میآورد.
برای اتصال و نصب این پانلها در کنار یکدیگر از اتصالات مکانیکی و بستهای مخصوص استفاده میشود. این نوع قالب برای پروژههای متوسط تا بزرگ، مثل مجتمعهای تجاری یا ساختمانی با ارتفاع زیاد مناسبتر است، زیرا سرعت اجرا بسیار بالا است و تعداد اتصالات کمتر و سطح درزها محدودتر است.
مزایا
سیستم قالب عایق ماندگار دارای مزایای فراوانی است که در این بخش، آنها را مورد بررسی قرار میدهیم.
عایقکاری حرارتی، صوتی و رطوبتی
عایق حرارتی و برودتی بسیار مؤثر، کاهش محسوس اتلاف انرژی در تابستان و زمستان
جلوگیری از نفوذ رطوبت و افزایش عمر مفید دیوارها و سازه
عایق صوتی قوی، مناسب برای فضاهای پرتردد یا دارای آلودگی صوتی بالا
مقاومت سازهای بالا
مقاوم در برابر زلزله و نیروهای جانبی بهدلیل هسته بتنی مسلح و ساختار پیوسته
مقاومت بسیار بالا در برابر آتشسوزی ( پلی استایرن مورد استفاده در سیستم عایق مانئگار باید از نوع کند سوز یا خود خاموش شونده باشند
افزایش دوام سازه در برابر شرایط محیطی (رطوبت، یخبندان، اشعه UV ،خوردگی و قارچ)
کاهش تمرکز تنشها و عملکرد بهتر در برابر خستگی سازهای
مزایای اجرایی
تسریع قابل توجه در فرآیند ساخت و اجرا به دلیل عدم نیاز به دمونتاژ قالب و سهولت اجرا
عدم نیاز به جرثقیل و ماشینآلات سنگین در محل پروژه
قابلیت اجرا و بتن ریزی در انواع شرایط آبوهوایی، حتی در هوای بسیار گرم یا سرد
نصب آسان تأسیسات مکانیکی و الکتریکی
مناسب برای اجرای انواع نما و نازککاری متنوع
فضای کافی و اصولی برای جایگذاری و مهار میلگردها
انعطاف پذیری بسیار بالا در طراحی معماری با امکان اجرای انواع پلان و نماها
کاهش هزینهها و منابع
کاهش مصرف بتن بهویژه در قالبهای شبکهای
کاهش پرت مصالح در محل کارگاه و کاهش ضایعات اجرایی
کاهش نیاز به نیروی انسانی
کاهش خطای انسانی در اجرا
مقرونبهصرفه بودن در مقایسه با هزینه نهایی سایز سیستم
مزایای زیستمحیطی
کاهش تولید نخاله و آلودگی زیستمحیطی در مراحل ساخت
امکان بازیافت پانلهای پلیاستایرن پس از تخریب یا بازسازی
همراستا با ضوابط مقررات ملی ساختمان و استانداردهای ساخت سبز
بررسی عملکرد سازه ای و اجرایی قالب عایق ماندگار
قالب عایق ماندگار (ICF) بهعنوان یک سیستم نوین ساختوساز، از نظر سازهای و اجرایی عملکرد قابل توجهی دارد. در این بخش، به بررسی توانمندیهای این سیستم در برابر عوامل مؤثر بر پایداری و کیفیت سازه از جمله زلزله، باد، آتشسوزی، و سایر ملاحظات اجرایی پرداخته میشود.
مقاومت در برابر زلزله و باد
سیستم قالب عایق ماندگار (ICF) به دلیل ساختار یکپارچه و هسته بتنی مسلح، عملکرد بسیار خوبی در برابر زلزله و سایر بارهای جانبی همچون باد دارد. اتصال مناسب دیوارها و سقف با استفاده از میلگردهای خمشده درون هسته بتنی، نوعی اتصال گیردار ایجاد میکند که در برابر بارهای ثقلی و جانبی مقاوم است. همچنین، طراحی سیستم ونحوه قرارگیری میلگردها و پیوستگی میان اجزای سازه باعث توزیع یکنواخت نیروهای لرزهای و کاهش تمرکز تنش در نقاط بحرانی میشود.
از دیگر مزایای این سیستم، وزن کمتر نسبت به دیوارهای بنایی سنتی است که موجب کاهش نیروی زلزله وارد بر سازه میشود. مطالعات نشان دادهاند که سازههای ICF میتوانند تا ۲۰–۳۰٪ عملکرد لرزهای بهتری نسبت به روشهای سنتی از خود نشان دهند.
مقاومت در برابر اتش سوزی
سیستم قالب عایق ماندگار (ICF) از موادی ساخته شده که مقاومت بسیار خوبی در برابر آتش دارند. فومهای پلیاستایرن استفادهشده در این قالبها اغلب از نوع کندسوز یا خودخاموششونده هستند که در صورت قرارگیری در معرض شعله، از گسترش آتش جلوگیری میکنند. همچنین، هسته بتنی مسلح درون قالبها بهصورت ذاتی غیرقابل اشتعال است و نقش یک مانع مقاوم در برابر حرارت را ایفا میکند. این ترکیب، ایمنی حریق سازه را بهصورت چشمگیری افزایش میدهد.
عملکرد عایق
به دلیل استفاده همزمان از لایههای فوم پلیاستایرن منبسط شده (EPS) و هسته بتنی، قالبهای عایق ماندگار عملکرد بسیار خوبی در زمینه عایقبندی صوتی و حرارتی دارند. این سیستم به دلیل ساختار مرکب خود، که به آن «سیستم مسکوت» نیز گفته میشود، انتقال صدا را به طور قابل توجهی کاهش میدهد؛ به گونهای که کاهش انتقال صدا در واحدهای آپارتمانی بین ۴۰ تا ۶۰ درصد نسبت به سیستمهای سنتی مشاهده شده است. همچنین فومهای پلیاستایرن باعث کاهش چشمگیر انتقال حرارت شده و منجر به صرفهجویی انرژی تا ۶۰-۷۰ درصد در مصرف گرمایش و سرمایش ساختمان میشوند. این سیستم در برابر نفوذ گرما، سرما و رطوبت عملکرد بسیار مطلوبی دارد و باعث افزایش راحتی ساکنان و کاهش هزینههای انرژی میشود.
زمان اجرا
یکی از مزایای مهم استفاده از سیستم قالب عایق ماندگار، کاهش چشمگیر زمان اجرای پروژه است. این سیستم به دلیل باقی ماندن قالبها به عنوان پوشش عایق دائمی، نیاز به مرحلهی دمونتاژ قالبهای موقت را حذف میکند که خود باعث کاهش زمان نازککاری تا حدود ۶۰ درصد میشود.علاوه بر این، طراحی مدولار و امکان بتنریزی یکپارچه و پیوسته، فرایند ساخت دیوارها را سریعتر و سادهتر میکند و به همین دلایل مورد توجه انبوه سازان قرار گرفته است. اجرای سریعتر به همراه حذف مراحل اضافی باعث کاهش زمان کل ساختوساز میشود که نهایتاً منجر به صرفهجویی در هزینهها و افزایش بهرهوری پروژه میگردد.
روش اجرا سیستم قالب عایق ماندگار
اجرای سازه با قالب عایق ماندگار شامل مراحل زیر است:
آمادهسازی فونداسیون: در سیستم ICF معمولاً از پی نواری یا پی گسترده استفاده میشود، بسته به نوع خاک، بارگذاری و طراحی سازه. ابتدا عملیات خاکبرداری و تسطیح انجام میگیرد. سپس آرماتوربندی فونداسیون مطابق نقشههای سازهای صورت میپذیرد و میلگردهای انتظار جهت اتصال دیوارهای ICF به فونداسیون در محل مناسب تعبیه میشوند. پس از آن، بتنریزی فونداسیون انجام میشود و سطح بتن با دقت تراز میگردد تا بستر مناسبی برای شروع نصب قالبهای ICF فراهم شود. تراز بودن سطح اهمیت زیادی دارد، زیرا از بروز انحراف در امتداد دیوار جلوگیری میکند و دقت اجرای کل سازه را تضمین مینماید.
نصب قالب ICF: در این مرحله، بلوکهای ICF (شامل پانلهای فومی با اتصال نر و مادگی) به صورت دقیق بر روی فونداسیون ترازشده نصب میشوند. این بلوکها بهگونهای کنار یکدیگر قرار میگیرند که اتصالات نر و ماده بهدرستی در هم قفل شوند و استحکام اولیه دیوار تأمین گردد. برای افزایش مقاومت جانبی و جلوگیری از جدا شدن قالبها در هنگام بتنریزی، از قفلها یا بستهای مکانیکی بین بلوکها استفاده میشود. همچنین باید دقت شود که میلگردهای انتظار از فونداسیون، دقیقاً در محل هسته بتنی (بین دو لایه فوم) قرار گرفته و با آرماتورهای دیوار درگیر شوند.
همچنین چینش بلوکها باید بهصورت پلکانی (مشابه چیدمان آجر) انجام شود تا از ایجاد درزهای ممتد عمودی در دیوار جلوگیری شود. این کار باعث افزایش یکپارچگی سازه و توزیع بهتر تنش در دیوار میشود.
آرماتورگذاری: پس از نصب بلوکهای ICF، فرآیند آرماتورگذاری داخل هسته بتنی آغاز میشود. در این مرحله، میلگردهای عمودی و افقی مطابق نقشههای سازهای در محل مشخص شده داخل قالب جایگذاری میشوند. میلگردهای انتظار که از فونداسیون بیرون آمدهاند، بهعنوان میلگردهای وصله به میلگردهای عمودی دیوار متصل میگردند. پس از هر ردیف از نصب بلوکها، آرماتورهای افقی در محل تعبیه شده در قالب قرار میگیرند و به کمک سیم آرماتوربندی و خاموت به سایر میلگردها بسته میشوند تا در جای خود ثابت باقی بمانند. نکته قابل توجه این است که اتصال بین آرماتورهای فونداسیون و دیوار باید با دقت و طبق ضوابط آییننامهای انجام شود تا انتقال نیرو بین عناصر سازهای به درستی انجام گیرد. این مرحله نقش کلیدی در عملکرد لرزهای و یکپارچگی سازه دارد.
مهار بندی و شاقول کردن قالب ها: پس از اجرای چند ردیف بلوک، برای حفظ راستای عمودی (شاقول بودن) دیوارها، از جک شاقولکننده و سایر پشتبندهای موقت استفاده میشود. این مهاربندها در فواصل منظم و طبق دستورالعمل اجرایی نصب میگردند تا از جابجایی یا خم شدن قالبها در زمان بتنریزی جلوگیری شود. پیش از بتنریزی، با استفاده از تراز، شاقول و ابزارهای دقیق، لازم است از کاملاً عمود بودن دیوارها در تمام جهات اطمینان حاصل شود. در صورت مشاهده انحراف، قالبها باید مجدداً تنظیم و تثبیت شوند. عدم دقت در این مرحله میتواند منجر به انحراف دیوار، نشت بتن از درزها و یا ایجاد تنشهای ناخواسته در بتنریزی شود. بنابراین کنترل و مهار دقیق قالبها از اهمیت بالایی برخوردار است.
بتن ریزی: بتنریزی دیوارها بهصورت مرحلهای و لایهلایه از پایین به بالا انجام میشود تا از وارد آمدن فشار ناگهانی به قالبها جلوگیری گردد. در هر مرحله از بتنریزی، ویبرهکردن بتن الزامی است تا هوای محبوس خارج شده و از ایجاد کرموشدگی یا عدم تراکم مناسب جلوگیری شود. با توجه به فشار جانبی بتن تازه، لازم است سرعت بتنریزی کنترل شود و قالبها نیز در حین کار دائماً مورد بازرسی قرار گیرند تا از تغییر شکل یا باز شدن درزها جلوگیری شود. از آنجا که قالبهای ICF بخشی از سازه نهایی هستند، پس از گیرش بتن، نیازی به باز کردن قالبها وجود ندارد. این قالبها بهعنوان عایق دائمی در دیوار باقی مانده و عملکرد حرارتی، صوتی و رطوبتی ساختمان را تأمین میکنند.
اجرای سقف: در سیستم قالب عایق ماندگار (ICF)، انواع دالهای بتنی یکطرفه و دوطرفه قابل استفاده هستند. انتخاب نوع دال به شرایط سازهای و معماری پروژه بستگی دارد. برای اتصال مناسب بین دیوار ICF و دال سقف، از آرماتورهای خمشده در محل تماس دیوار و سقف استفاده میشود تا پیوستگی کامل بین اجزا برقرار شده و انتقال بار بهدرستی انجام شود. این اتصالات باعث ایجاد گرههای سازهای مقاوم در برابر نیروهای جانبی (نظیر زلزله و باد) شده و عملکرد یکپارچه سازه را تضمین میکند.
اجرای تاسیسات و نازک کاری: در مراحل پایانی، اجرای تأسیسات مکانیکی و الکتریکی انجام میشود. برای این منظور، شیارهایی با ابزارهای حرارتی یا مکانیکی روی سطح بلوکهای پلیاستایرن ایجاد میشود تا مسیر قرارگیری لولهها و کابلها مشخص گردد. یکی از مزایای این سیستم آن است که ایجاد شیار فقط در لایه فوم انجام میشود و به هستهی بتنی آسیبی نمیرسد. پس از نصب کامل تأسیسات، شیارها با ملات مناسب یا فوم پرشونده پر میشوند تا سطح یکنواختی برای نازککاری به وجود آید. سپس، عملیات نازککاری با استفاده از مصالحی مانند اندود گچ، سیمان، یا صفحات پوششی نظیر تختهگچی (گچبرگ) انجام میشود تا دیوار آماده اجرای نهایی نما یا پوشش داخلی گردد.
کاربردها
سیستم ICF به دلیل ویژگیهای منحصربهفردی مانند عایق حرارتی، صوتی و رطوبتی، مقاومت بالا در برابر آتشسوزی و زلزله، و اجرای سریع و اقتصادی، در طیف گستردهای از پروژههای ساختمانی کاربرد دارد. مهمترین کاربردهای آن عبارتند از:
ساخت دیوارهای داخلی و خارجی، دیوار حائل، تیرها، نعل درگاه و حتی شالودههای بتنی مسلح یا غیرمسلح.
مناسب برای انواع کاربریهای مسکونی، تجاری، اداری و ویلایی.
استفاده در ساختمانهای بزرگ مانند هتلها، مجتمعهای تجاری و مراکز خرید، به دلیل نیاز به دوام بالا و عایقبندی مؤثر.
کاربرد فراوان برای انبارهایی که محل نگهداری مواد قابل اشتعال هستند؛ چرا که سیستم ICF به دلیل هسته بتنی نسوز و فومهای کندسوز، مقاومت بالایی در برابر حریق دارد.
قابل استفاده در کارخانهها، سالنهای صنعتی و مکانهایی با الزامات ویژه برای کنترل دما، صدا و رطوبت.
مناسب برای مدارس، بیمارستانها، مراکز آموزشی و درمانی بهواسطهی ایمنی، دوام و آسایش حرارتی و صوتی.
معایب قالب عایق ماندگار
با وجود مزایای فراوان، سیستم قالببندی ICF نیز معایبی دارد که باید در طراحی و اجرا مدنظر قرار گیرد:
هزینه اولیه بالا: در مقایسه با روشهای سنتی، هزینه تهیه مصالح و اجرای اولیه این سیستم بیشتر است، هرچند در بلندمدت ممکن است از نظر انرژی و نگهداری مقرونبهصرفه باشد.
نیاز به نیروی متخصص: اجرای دقیق این سیستم نیازمند نیروی آموزشدیده و آشنا با فناوری ICF است؛ اشتباهات اجرایی ممکن است عملکرد کلی سیستم را دچار اختلال کند.
شکنندگی فوم قبل از بتنریزی: پانلهای فومی پلیاستایرن در برابر ضربه یا فشار زیاد، مخصوصاً قبل از بتنریزی، حساس بوده و ممکن است دچار شکستگی یا ترک شوند. باید در زمان حمل، نگهداری و نصب دقت کافی اعمال شود.
نفوذ رطوبت در صورت اجرای ناصحیح: در صورت اتصال نادرست بلوکها یا آببندی ناقص درزها، امکان تجمع رطوبت بین لایهها وجود دارد که ممکن است منجر به رشد قارچ یا افت کیفیت بتن شود. برای رفع این مشکل میتوان از واتر استاپ یا سایر روشهای آببندی تخصصی در محلهای حساس استفاده کرد.
ضخامت بیشتر دیوارها: به دلیل ماندگار بودن قالبها، ضخامت نهایی دیوارها بیشتر از سیستمهای سنتی است. این ویژگی ممکن است در پروژههایی که محدودیت فضایی دارند، یک چالش اجرایی ایجاد کند.