مشاوره رایگان
لطفا فرم زیر را تکمیل بفرمایید.
کاور بتن یا پوشش بتن روی میلگرد، لایهای از بتن است که روی آرماتورها قرار میگیرد و با هدف حفاظت از میلگردها و تأمین عملکرد صحیح سازه اجرا میشود. این پوشش از تماس مستقیم آرماتورها با رطوبت، حرارت و عوامل شیمیایی خورنده جلوگیری کرده و نقش مؤثری در کاهش خوردگی فولاد و حفظ یکپارچگی بتن دارد. رعایت پوشش بتنی استاندارد یکی از عوامل مؤثر در افزایش دوام و ایمنی سازههای بتنآرمه است و اجرای صحیح آن اهمیت زیادی دارد.
پوشش بتنی به فاصله بین سطح خارجی عضو بتنی و نزدیکترین سطح میلگرد یا آرماتور گفته میشود. این فاصله معمولاً بهصورت عمود بر سطح بتن اندازهگیری میشود و یکی از پارامترهای مهم در طراحی و اجرای سازههای بتنآرمه به شمار میرود، زیرا آرماتور را از تماس مستقیم با محیط اطراف جدا میکند.
مطابق مبحث نهم مقررات ملی ساختمان، پوشش بتنی روی میلگردها برابر است با حداقل فاصله بین سطح بتن تا نزدیکترین رویه میلگرد، اعم از میلگردهای طولی، عرضی یا سیم آرماتوربندی. پوشش مناسب بتن روی میلگردها در اجرا، معمولاً با استفاده از اسپیسر تأمین میشود تا فاصله طراحیشده بهطور یکنواخت و قابل کنترل حفظ گردد.

کاور بتن بخشی از سیستم حفاظتی سازه است. بتن به واسطه خاصیت قلیایی خود، محیطی محافظ برای آرماتورها ایجاد میکند و از آغاز فرآیند خوردگی میلگردها جلوگیری مینماید. مهمترین دلیل ضرورت کاور بتن، جلوگیری از تماس آرماتورها با عوامل خورنده مانند یونهای کلر و دیاکسید کربن است. بتن مانند یک مانع فیزیکی در برابر این عوامل عمل میکند و در صورتی که ضخامت کاور به درستی رعایت نشود، سرعت خوردگی میلگردها افزایش یافته و این موضوع مستقیماً بر ظرفیت باربری عضو تأثیر میگذارد.
کاور بتن همچنین در محافظت از میلگردها در برابر حریق نقش دارد و از افزایش سریع دمای میلگردها هنگام آتشسوزی جلوگیری میکند. عدم رعایت ضخامت کاور میتواند موجب آسیبپذیری سازه و کاهش پایداری آن در برابر آتش شود و مقاومت عضو بهسرعت افت کند.
یکی دیگر از دلایل اهمیت کاور بتن، تأمین پیوستگی مناسب بین بتن و میلگرد است. کاور مناسب باعث بهبود انتقال تنشها بین بتن و فولاد میشود و از کمانش، بیرونزدگی میلگرد یا آسیب بتن مسلح جلوگیری میکند. در مجموع، کاور بتن برای ایمنی، دوام و عملکرد سازهای بسیار حیاتی است و نادیده گرفتن آن میتواند خسارتهای فنی و اقتصادی قابل توجهی به پروژه وارد نماید.
عواملی که بر ضخامت کاور بتن تأثیر میگذارند شامل موارد زیر هستند:
در نقشههای اجرایی معمولاً حداقل ضخامت کاور بتن مشخص میشود. در صورتی که این مقدار در نقشهها ذکر نشده باشد، باید مطابق دستورالعملها و آییننامههای معتبر عمل کرد. مبحث نهم مقررات ملی ساختمان و نشریه آبا مقادیر حداقل کاور بتن را بر اساس شرایط محیطی و نوع عضو بررسی کردهاند. مطابق این آییننامهها، مقدار کاور بتن به شرایط محیطی و نوع عضو سازهای بستگی دارد و باید بهگونهای انتخاب شود که دوام و ایمنی سازه در طول عمر بهرهبرداری تضمین گردد.
مطابق مبحث نهم مقررات ملی ساختمان (ویرایش ۱۳۹۹)، ضخامت پوشش بتنی روی میلگردها باید متناسب با شرایط محیطی و نوع عضو سازهای انتخاب شود و نباید از مقادیر مشخص شده در جدول 9-پ-1-5 و موارد الف و ب کمتر باشد.
جدول زیر مربوط به مبحث 9 مقررات ملی ساختمان (جدول 9-پ-1-5) مقادیر حداقل ضخامت پوشش بتن روی میلگردها در شرایط محیطی خورنده کلریدی را به میلیمتر نشان میدهد:
مطابق آییننامه بتن ایران (نشریه آبا)، ضخامت پوشش بتنی روی تمام آرماتورهای طولی و عرضی نباید از مقادیر مشخص شده در جدول زیر کمتر باشد.

برای گروه میلگردها، ضخامت پوشش بتنی نباید از کوچکترین مقدار بین دو معیار زیر کمتر باشد: